Architektura

– Piotr Trysła

jest biały świat
rozwinięty jak żagiel
wiatr wiatr
rozsypuje kryształy

powietrze jak krew
ziemia jak skóra
konstrukcja drzew
architektura

opowiem bajkę
o północnych wiatrach
jak ciemność całkiem
ucieka ze światła

na filarach trzech
bóg, drzewo, kamień
świat chciał się wznieść
i stanąć

skończony ład
nieskończony zamęt
wiatr wiatr
szaleje nad nami

powietrze jak krew
ziemia jak skóra
konstrukcja drzew
architektura

posłuchaj
gdyby świat miał się zacząć, to tutaj…

Wiersz napisany dla Małgorzaty Bręczewskiej

Napisz swoją opinię.